среда, 9 апреля 2014 г.

Առաջադրանք 4


Կարդա Ղազարոս Աղայանի «Վաճառականի խիղճը» հեքիաթը:
Փորձիր վերլուծել գործակատարի «Երբ մարդը խիղճ չունի, մեռածի հաշվում է» միտքը:
<<Երբ  մարդը  խիղճ  չունի, մեռածի  հաշիվ է>>  համաձայն եմ  այդ  խոսքերի  հետեթե  խիղճ  չունի  ուրեմն  մարդ  չի: Եթե  մարդը  նվիրված  աշխատում է  ու  էդքանից  հետոոչ  շնորհակալություն են  հայտնում, ոչ  իրեն  արժանի  գումարը տալիսուրեմն  կամ  իմաստ  չուներ նվիրված  աշխատելը, կամ  էլ  այդ  մարդու  լինելը:
Ներկայացրու խնդրեմ քո պատկերացումները խղճի մասին:

Խիղճ  ասվածը  իմ  կարծիքով  գոյություն  չունի,  ասում են  անխիղճ  մարդ,  չէ  իմ կարծիքով  տենց  երևույթ  չկա:  Խիղճը  հենց   ներքին  ձայնն ա,  մարդու  ես-ը:   Խիղճը  տարբեր  մարդկանց  մոտ  տարբեր է  բնույթ է  կրում՝  հարուստի  խիղճն այլ բան է,  աղքատինը  այլ,  մտածողինը  այլ,  իսկ  մտածել  անկարողինը մի փոքր  այլ բան:  Եթե  ասեմ  խիղճ  ունեմ   միգուցե, չէ  խիղճ ունեմուղակի խիղճը ոչ  հաճախ ա  ազդում իմ արարքների  վրա, եթե  մի բան  անելու եմ ուրեմն  կանեմու  չեմ  նայի, թե  դա  դիմացինի  համար  հաճելի ա  թե  ոչ (չեմ ասի  միշտ): Բայց հետո….հետո  կզգամ  խղճի  խայթ, բայց միգուցե  էլ սխալս  չուղղեմ:

Комментариев нет:

Отправить комментарий